Sinterklaas in Mucklebee Bay

Gepubliceerd op 21 november 2026 om 17:46

Een onverwacht bezoek aan de baai

Het was een koude decembermorgen in Mucklebee Bay. Een dun laagje sneeuw bedekte de daken van de huisjes en boven de baai dreven kleine witte wolkjes. Humming Lee stond voor zijn huisje zachtjes een liedje te neuriën toen hij in de verte een vreemd geluid hoorde.

Toeeeeet! Toeeeeet!

Een grote stoomboot voer langzaam de baai binnen. De dekken lagen vol kleurrijke pakjes en aan de reling stonden twee vrolijke figuren te zwaaien. Sinterklaas en zijn trouwe Piet!

Lee haastte zich naar de haven, waar Bram en Juliette Eekhoorn al stonden te wachten. Ook hun vrienden waren uitgenodigd. Het zou toch wat zijn als Sinterklaas aankwam in een haven waar bijna niemand hem stond op te wachten!

Sinterklaas intocht Mucklebee Bay

Sir Paddock McPlons had zich boven op de kademuur geposteerd. Hij had voor de gelegenheid een indrukwekkende toespraak voorbereid, hoewel niemand hem daarom had gevraagd.

Mevrouw Kloekloek stond even verderop onder haar parasol. Zij had natuurlijk allang van de komst van Sinterklaas geweten. Er gebeurde immers weinig in de wijde omtrek dat aan haar aandacht ontsnapte. 

Sir Paddock McPlons had zich boven op de kademuur geposteerd. Hij had voor de gelegenheid een indrukwekkende toespraak voorbereid, hoewel niemand hem daarom had gevraagd.

Mevrouw Kloekloek stond even verderop onder haar parasol. Zij had natuurlijk allang van de komst van Sinterklaas geweten. Er gebeurde immers weinig in de wijde omtrek dat aan haar aandacht ontsnapte.

Dat hoefde hij geen tweede keer te zeggen. Uit een grote jute zak kwamen pakjes in alle kleuren en maten tevoorschijn. Humming Lee kreeg een prachtig ingepakt geschenk en keek er zo verbaasd naar dat hij zelfs vergat zijn gebruikelijke deuntje te neuriën. Bram en Juliette genoten zichtbaar van zijn verwondering. Bram en Juliette genoten zichtbaar van zijn verwondering.

Intussen trippelden drie kleine butlertjes in een keurig rijtje over de kade. Ieder droeg een zorgvuldig ingepakt cadeautje, ver voor zich uit, alsof het de kostbaarste schat ter wereld was. Ze haastten zich naar de koets van mevrouw Kloekloek. Want als er één ding was dat de butlertjes hadden geleerd, dan was het wel dat My Lady niet graag op haar cadeautjes wachtte.

En Sir Paddock?

Die stond nog altijd op zijn kademuur, met zijn toespraak in zijn handen. ‘Ach,’ mompelde hij, ‘dan bewaar ik mijn woorden wel voor een volgende gelegenheid.’ Maar niemand hoorde hem. Iedereen was veel te druk met genieten van de gezelligste decembermorgen die Mucklebee Bay tot dan toe had meegemaakt. 

En ergens tussen de pakjes, de sneeuwvlokjes en het vrolijke geroezemoes begon Humming Lee alweer zachtjes te neuriën.