Aangenaam, Bram Eekhoorn!
Nou, daar zit ik dan. Juliette vindt dat ik mezelf eens behoorlijk moet voorstellen. Schijnt belangrijk te zijn als je ergens nieuw komt wonen.
Ik ben dus Bram. Bram Eekhoorn.
Van beroep ben ik timmerman. Een goeie, al zeg ik het zelf. Ik kan zo'n beetje alles maken wat van hout is. Tafels, stoelen, kasten, deuren en complete huizen. Als het maar stevig staat en niet bij de eerste de beste windvlaag omvalt. Juliette zegt weleens dat ik meer verstand heb van planken dan van mensen. Dat zou best kunnen. Een plank is tenminste duidelijk. Die is recht of krom. En als hij krom is, zie je dat meteen. Bij mensen ligt dat ingewikkelder.
Neem nou die mevrouw Kloekloek. Die geeft je een zak noten en voor je het weet, moet je een compleet landhuis verbouwen. Ik begrijp nog steeds niet hoe dat zo gekomen is. Maar goed, ik dwaal af.
Juliette en ik zijn nog niet zo lang geleden in Mucklebee Bay aangekomen. Een prachtige plek, dat moet ik toegeven. Veel bomen, frisse lucht en genoeg ruimte om een fatsoenlijk huis te bouwen. Dat laatste is trouwens nog niet gebeurd. We logeren voorlopig bij Humming Lee. Een aardige kerel, die Lee. Alleen gebruikt hij soms van die vreemde uitdrukkingen.
Laatst zei hij dat ik aan de weg aan het timmeren was. Nou, ik heb die weg bekeken en daar mankeert helemaal niets aan. Dus waar hij het over had, weet ik nog steeds niet. Juliette moest er erg om lachen. Dat doet ze wel vaker.
Ik heb Juliette beloofd dat ik begin ik aan ons eigen huisje zodra ik tijd heb. Ik heb de tekeningen al grotendeels in mijn hoofd. Een stevige werkplaats erbij, een mooie veranda en natuurlijk een ruime voorraadkast voor de winter. Voor de noten, begrijpt u.
Juliette heeft ook zo haar wensen. Een gezellige keuken, veel ramen en ergens een plekje waar ze rustig kan zitten met haar naaiwerk. Dat komt allemaal voor elkaar.
Als ik tenminste niet eerst dat hele gele landhuis moet verbouwen.
Maar daar heb ik nog helemaal geen ja op gezegd.
Dacht ik.
Nou, dat was het wel zo'n beetje.
Ik moet weer aan het werk. Er ligt nog genoeg te doen en van praten wordt geen enkele plank korter.
Al zou dat soms best handig zijn.
Bram.
