Creating art is relaxing,

Showing art is the cherry on the cake

Mijn maatjes James en Joy

Mijn trouwe kamergenoten, altijd blij als je wakker wordt, thuiskomt, naar de etensbak loopt, de riemen pakt om uit te gaan en als er visite komt.

Zij zijn mijn zonnetjes in huis. Mijn vaste aanspreekpunt, ze luisteren altijd zonder oordelen. Troosten mij als ik even niet goed in mijn vel zit. Zorgen voor aanspraak tijdens een wandeling. En zijn ook nog eens fotogeniek en geduldige schildermodellen.

Mijn werkplek

ik werk het liefst gewoon beneden in de huiskamer. Gezellig bij de hondjes, en alles bij de hand zoals; koffie/thee, koelkast, keuken, bureau en computer.

De secretaire staat open als ik werk, dat geeft mij extra veel plek om verf en kwasten kwijt te kunnen.

Ik werk nog aan een goede lichtbron voor de komende winter, dan kan ik ook doorwerken als het buiten donkerder wordt.

 

 

 

Mijn prille tekenkunsten

Eigenlijk teken- en schilder ik al zo lang ik mij dat kan herinneren. Als kind tekende ik vooral alles wat ik mooi vond na. Dat varieerde van Holly Hobby poppetjes tot vogeltjes uit de natuurboeken van mijn vader.  Mijn vader was een groot fan van mijn kunsten. Hij heeft mij zelfs willen introduceren bij een kennis die een plateelbedrijf had. Dat is uiteindelijk niets geworden omdat ik eerst mijn school af moest maken. Ik wilde na school naar de kunstacademie, maar dat was destijds te duur voor mijn ouders. Het werd uiteindelijk de brood- en banketschool. Intussen bleef ik bezig met schilderen, op mijn eigen houtje. Ik tekende alles wat los en vast zat. Op school haalde ik mooie cijfers voor tekenen, maar helaas kon ik dat vak niet kiezen in mijn vakkenpakket op de HAVO. 

Eerst een gezin en digitale kunst

Na school ging ik werken bij Albert Heijn, als banketbakker was er weinig plaats voor meisjes in die tijd.

En op mijn 21e kreeg ik een prachtige zoon, een geschenk. Daarna heb ik meer tijd aan mijn gezin gewijd. Mijn creatieve uitspattingen beperkten zich tot zo af en toe een kleine schets op een kladblok. Zelf geschilderde plaatjes op alle babyspullen in de babykamer. 

De jaren daarna ben ik mij meer gaan focussen op digitale creaties. Ik heb mijzelf Adobe Photoshop aangeleerd en begon met het digitaal bewerken van foto’s. ik maakte destijds het sfeerbeeld voor Gouda bij Kaarslicht. En ik deed mee aan allerlei Photoshop wedstrijden om mijn techniek te verbeteren.

Fractal Art

Terwijl ik aan de weg probeerde te timmeren als ZZP-er, waar ik alles aanpakte wat ik kon. (websites, fotoshop-klusjes, ontwerpen van logos’ en het verzorgen van beeldschermreclame) begon ik in mijn vrije tijd te werken met het programma Ultra Fractal 2.0. Een geweldig programma waar je uren mee bezig kan zijn. Tijdens het werken met fractals wordt je gezogen in een wereld van oneindige vormen en kleuren. Ik zat er vaak zover in dat ik geen erg meer had in tijd en ruimte. Betoverd door de prachtige kleuren vergeet je even alles om je heen zodat je in een soort trance-staat alleen nog maar meer mooie afbeeldingen genereert. Net zolang tot je een afbeelding hebt gemaakt die helemaal klaar is. En soms ook tot je moet stoppen omdat de perfecte afbeelding maar niet wil komen of juist omdat je niet kan kiezen tussen alle moois. 

Het Gouwepalet

In 2014 begon het edele handwerk weer te kriebelen. Ik sloot me aan bij Schilderclub het Gouwepalet in Gouda, daar heb ik een aantal leuke schilderijen geschilderd en werkte ik actief aan een betere techniek.

Zo schilderde ik daar o.a Het schilderij uit de film Ghostbusters. een klein schilderijtje met een prachtige vlinder, de dagpauwoog, en schilderij “de grote vriendelijke reus”.

Ik merkte dat hoe meer rust ik nam om te schilderen, des te beter het schilderen zelf ging.

2017/2018

Sinds 2017 woon ik alleen, dat jaar beschouw ik als een verloren jaar. soms gaat een leven niet zoals je had gehoopt en stort alles om je heen in.

Aan de andere kant vormt het je. in 2018 heb ik mijn tijd genomen om te ontdekken wie ik ben en wat ik wil doen in de komende jaren.  De rust van het alleen zijn heeft me goed gedaan. Ik weet nu dat ik geen team-player ben. Ik werk het liefst gewoon helemaal alleen. 

Het was een jaar van meditatie en absolute rustmomenten.  Een jaar om te besluiten dat de afgelopen jaren nu ver achter mij liggen. Een jaar waarin ik heb geleerd in het NU te leven en te vertrouwen op mijn intuïtie. 

 

Schilderen als nieuw begin

Ik heb duidelijk een groei doorgemaakt het afgelopen jaar. Van de één op de andere dag heb ik besloten toch weer te gaan schilderen, Ik weet zeker dat ik iets kan wat heel veel anderen niet kunnen. Waarom zou ik daar niet meer mee gaan doen.  Het geeft enorm veel voldoening om een kunstwerk te maken voor iemand anders.  Ik vind het heerlijk om te doen en de ander houdt er een prachtige herinnering aan over. 

2019 is daarom voor mij het jaar van een nieuw begin. Ik ben vol enthousiasme begonnen aan een portfolio, een serie doeken met het thema huisdieren. 
Wat er precies gebeurd is vorig jaar, kan ik niet precies zeggen, maar alles wat ik nu schilder heeft meer expressie en veel mooiere kleuren en leg ik met veel meer liefde vast dan ooit. 
Ik leer nog dagelijks bij, werk aan nog betere technieken en doe materiaalkennis op.  En ik heb nog plannen om wat meer uit mijn comfortzone te gaan en wat vrijer te gaan werken.  Maar alles op zijn tijd.

 

“Voor mij is het creëren van een kunstwerk pure ontspanning.  Werken met fractals bijvoorbeeld brengt mij in een staat van bijna-trance waarbij ik volledig op ga in de kleuren en vormen op mijn beeldscherm. Luisterend naar mijn favoriete muziek ben ik dan even een paar uur in een andere wereld.”

“Daar kan geen vakantie tegenop ;-)”

Mariella Wassing

Pin It on Pinterest

Share This